19-10-06

Bewaarengel: Gadver zeg!

 

Bewaarengel - Gadver zeg!

 

Geschreven door dulcera op 07-05-2005 om 15:37:03.

 

Alhoewel ik het eigenlijk beter niet zou doen, neem ik toch maar het laatste stuk chocolade uit de snoeptrommel.

“Dat zou ik nu niet doen als ik jou was!”

Ik schrik me half dood terwijl in mijn linkerooghoek een verbluffend schepseltje opduikt.

“Oegh! Wat ben jij!” gil ik.

“Je bewaarengel !” zegt het dikke, kleine ventje op een toon die geen tegenspraak duldt.

Hij heeft alleen een soort van luier om, mollige korte armpjes en beentjes, een toefje mislukt borsthaar, zijn aureooltje zit scheef en hij ziet er helemaal niet engelachtig uit.

“Oh?” twijfel ik. “Ik dacht dat engeltjes lieve, kleine frêle wezentjes waren?”

Monsterend bekijk ik hem nog eens goed.

“Daar heb je een punt, de meeste zien er ook zo uit,” Hij trekt zijn afzakkende luier op en vervolgt. “maar je gebruikelijke engel is overspannen en sinds ik toch zonder werk zat…”

“Stuurden ze jou om me te helpen?”

“Ja !” Hij zegt het verrukt, bijna euforisch, terwijl hij van pure vreugde zijn armpjes in de lucht gooit en er zelf een salootje achterna maakt.

“Dit is echt een promotie voor mij hoor! Ik ben van plan om dit heel erg goed te doen!”

Het gezicht dat hij erbij trekt is goddelijk.

“Promotie?” vraag ik, nieuwsgierig ineens, “Wat deed je dan vroeger?”

Hij kijkt peinzend, een vingertje op zijn kin en hij twijfelt, zo veel is me wel duidelijk, “Eigenlijk mocht ik dit niet verklappen ..." ik merk aan zijn snoet dat hij een besluit neemt: "maar ik zeg het toch … ik was plaaggeest…” Koket fladdert hij vlak voor mijn gezicht, met een uitdrukking van 'wie doet me wat' op zijn niet-engelachtig snoetje.

“Oh, boy!” zeg ik verschrikt, “Dat gaat hier nog geestig worden.”

Blij kijkt hij me aan, “Yep, dat denk ik ook!” en van pure vreugde vliegt hij nog eens een rondje boven mijn hoofd.

 

De commentaren zijn gesloten.