10-04-07

Jakkie-luchtjes en Kriebelgeurtjes

 

De zon schijnt niet, ze steekt.

Al van zes uur deze ochtend ben ik hier aan het werk, samen met drie anderen, kasseiën leggen. Wat vijf jaar geleden nog stoer had geleken is nu een stomme keuze. Ik wou vrouw in een mannenwereld zijn, ik zou die binken wel eens een poepje laten ruiken, ik zou bestrater worden.

Nu ben ik het ook, al vijf jaar leg ik klinkertjes en kasseitjes op straten en opritten. De laag eelt op mijn knieën is niet meer weg te schuren, mijn handen zijn ruw en mijn nagels altijd onverzorgd, maar dat is het ergste niet.

Het ergste is de geur van mijn “werkmakkers”. Op maandag gaat het nog, dan is het zondagse bad nog niet zo ver weg. Maar zo rond woensdag wordt de geur verschrikkelijk.

Ik voel een stroompje over mijn rug glijden en weet dat ik nu zelf ook niet te fris ruik. Natte plekken onder mijn armen, druppeltjes onder mijn neus. Ik ruik, dat weet ik, maar het is niet verzuurd. Deze ochtend nam ik een douche en deze avond neem ik weer een heerlijk verkoelend badje, nooit of te nimmer wil ik ruiken zoals die mannen.

Nooit.

Het ergste is het als ik eerst nog een eindje moet meerijden met hen, met z'n drieën dicht bij elkaar samengepropt in een bestelwagentje. De geur is onoverkomelijk en dringt overal door. Mijn haren, mijn kleren, mijn poriën raken ervan doortrokken. Zurig, vies, een geur die niet te ontwijken is.

Verschrikkelijk.

“Hey, dotje!” Een van mijn collega’s roept me: “Jij ook een fris pintje?” Uitnodigend houdt hij het flesje omhoog.

“Ja, ik kom.” Fluks veer ik recht, en loop naar hem toe.  Ik merk dat zijn ogen me volgen.  Zijn blik stopt ter hoogte van mijn borst, en blijft daar.  Ik weet dat hij nu naar het wiebelen van mijn borsten kijkt, en voel afkeer.  Afkeer voor deze mannen, totaal gespeend van finesse, opvoeding, tact, fijngevoeligheid.

“Awel, zitten de konijnen los achter den draad?” zijn opmerking voelt als een zweepslag.  Wat ben ik eigenlijk voor deze mannen?  Een object?  Waarom dacht ik ooit dat ik één van hen kon zijn, hoe onnozel en naïef was ik wel niet?

Ik neem het flesje bier aan, en onstuitbaar dringt zijn geur diep in mijn neusgaten.  Ik hou het flesje bier onder mijn neus, en de geur van het frisse pintje maskeert eventjes de zure zweetlucht.

Ik drink.  Het biertje voelt koel, ik voel hoe het tot in mijn keel loopt, verfrissend.

“We zullen maar doorwerken zeker?” zeg ik, “Nog twee uurtjes en het zit er weer op voor deze week.”  Ik ga terug naar mijn werkplekje, en leg de volgende rij kinderkopjes.  We zijn goed opgeschoten vandaag, nog een paar dagen en het pleintje zal klaar zijn.

 

*

 

Het is al donker, de lucht voelt knisperend fris, de typische lentelucht, die diep in je longen dringt.

Tiktakkend balanceer ik mijn weg over de kasseisteentjes op het pleintje waar we de auto parkeerden.  De straat is onlangs opnieuw aangelegd.  Rustiek, die kinderkopjes, dat wel. Maar zo onhandig op mijn laarsjes met kokette hakjes.   Hij schuift zijn hand onder mijn elleboog om me te ondersteunen en knipoogt even.

“Heb je nog geen spijt dat je niet die makkelijke schoenen aandeed?”

“Nee hoor, ik wil er vrouwelijk en lady-like uitzien.  Daar horen nu eenmaal hakjes bij.” Zeg ik beslist, “Het is maar een klein eindje meer naar het restaurant en voor de rest van de avond is het dan toch aan tafel zitten.”

Begrijpend knikt hij en stopt even om me tegen zich aan te trekken.

“Heb je geen kou dan?” En met een uitnodigend gebaar houdt hij zijn jas open zodat ik even tegen hem aan kan kruipen.

“Hmm, jij bent lekker warm.” zijn geur dringt meteen diep in mijn neus. Een mengeling van kruidig en pittig, mannenlucht. Hij vouwt de jas om me heen en slaat zijn armen rondom mij zodat ik dicht tegen hem aan sta, warm en geborgen, zijn kin op mijn kruin.

“Je ruikt lekker.” Snuffel ik tevreden en hou mijn hoofd omhoog om hem een kus te geven.

Hij neemt de zoen graag in ontvangst.  Plagend laat ik een hand tussen de knoopjes van zijn hemd verdwijnen, tot in de zwarte haartjes op zijn borst.

“Kom, strakjes zijn we te laat.” Hij haalt een hand door mijn haar, en duwt me weg.  Ik strijk zijn hemd terug glad, en stap met tegenzin uit zijn omarming.  Zijn geur blijft om me heen hangen en bezorgt me kriebels in mijn buik.

“Hmm, ‘k heb eigenlijk zin om iets anders te gaan doen nu ... “ Mompel ik, net luid genoeg opdat hij het hoort.

Hij lacht, “De nacht is nog jong, wie weet, later?”, knipoogt hij.

Met zijn arm om mijn schouder gaan we verder, de geur blijft om me heen hangen, ik geniet.

23:23 Gepost door Dulcera in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

01-04-07

Lief klein konijntje wil paashaasje zijn?!

Er was eens, niet eens zo hier heel ver vandaan

(Als je wil kan je er zelf eens heen gaan,)

En wit, wollig lief konijn,

Dat toch zo graag een paashaas wou zijn.

 

Dan kon het, zaaaaalig, ieder jaar;

De mooiste, lekkerste, eitjes brengen naar:

Wijze mensen, domme mensen

Volwassen, en ook onnozele mensen.

Leuke kindjes, stoute kindjes,

Grote en ook kleine kindjes

 

(Even heel diep adem halen,

en nu verder, zonder dralen!)

 

Diep en ernstig dacht het na,

En wist, “Als ik nu eens naar de Paus toe ga?

Ik kan wel eeuwig blijven dromen ...

Maar alleen zo, kan ik mijn wens ook uit laten komen!”

 

De paus, hij blijft tenslotte maar een mens,

had wel oren voor dit  konijntje’s wens.

Waarom ook al dat gediscrimineer,

Een haas is echt niet zo veel méér!

Hij sprak met de klokken in zijn hoge toren

En hop! het allereerste Paaskonijn was herboren!

 

Dus, zie je dit jaar, huppelend en blij.

Een wit wollig beestje met eitjes erbij.

Krab niet in je haar “o, jee, droom ik nou?”

Het is ons konijntje, naarstig in touw.

 

(Gedaan!)

 

 

*nota van de schrijfster: dit is nu eens pure onnozelheid en onzin, onder het motto "Ikmaggekiktochookeensonnozeldoen ?!?" dus niet -langs geen kanten!- ernstig te nemen!

 

En voor iedereen die dit "literaire hoogstandje" tot op het eind gelezen heeft:

Zaalig paasfeest! (en veeeeeeeeeeeeeeeel eitjes!) gewenst!

12:51 Gepost door Dulcera in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: pasen, paashaas, paasklok, paasei, paus, gedichtje, onnozelheden |  Facebook |